Vincent en de fiets



Waar was ik gebleven! Vincent en de fiets of het paard. Want de fiets was al uitgevonden, eentje met een groot en een klein wiel. In Amerika had iemand er in die tijd duizenden kilometers mee afgelegd. Vincent zou best een fiets gehad kunnen hebben. Bovendien liep er een trein van Eindhoven naar Helmond, die stopte onderweg in Nuenen. Vanuit Helmond kon je met de tram via Gemert naar Den Bosch in die tijd.
Hoewel Vincent de boerenschilder werd genoemd was Nuenen eigenlijk helemaal niet zo agrarisch, in tegenstelling tot een naburige plaats dat ook, net als Nuenen, een uitgelezen weversdorp was.

In Nuenen was nijverheid in de vorm van brouwerijen en later ontwikkelde zich de klompenmakerij.

De reden dat ik dit allemaal vertel zijn de vele verhalen die men mij de afgelopen maanden verteld heeft over Vincent. Er zijn veel mensen in Gemert, het dorp waar ik ooit woonde, die in hun familie een oudtante of wat dan ook hadden, die hem gekend heeft, waardoor menigeen er van alles over kan vertellen.

Als ik aan Vincent denk gaan mijn gedachten ook naar Theo die op een vreselijke manier gemanipuleerd werd.
In zijn brieven kon Vincent het mooi vertellen, aan het einde van de rit ging het toch altijd weer over geld.
Dat Theo er zwaar onder leed mag duidelijk zijn. Hij kon geen nee zeggen en dacht er misschien wel ooit beter van te worden het werk van Vincent te verzamelen, maar werd eigenlijk gedwongen zijn halve inkomen af te staan voor schilderijen die hij aan de straatstenen niet kwijtraakte.

Uiteindelijk is hij een half jaar na Vincent ook gestorven, in Utrecht in een instelling.
Een zus van Vincent was zelfs een groot deel van haar leven geïnterneerd.
Het zal de reden zijn dat deze familie het liever wil laten rusten allemaal, het is een pijnlijke geschiedenis.



Wordt vervolgd