10. Stilleven met absint en klompen

Iemand uit de bekende schildersfamilie Bol gaf ooit les op Huize Padua, hij schilderde zelfs een stilleven met een geruite theedoek. In een andere kleur en stijl, dat wel, en in een latere periode dan Vincent.
Het rood-wit is typerend voor Brabant. Men noemt het Brabants bont. Rood is de kleur van de liefde, wit de kleur van zuiverheid.

Mocht u meer over dit onderwerp willen weten dan is een bezoek aan Museum De Kluis, gelegen op het terrein van Huize Padua, zeker aan te raden. Ook in de tv-serie over Vincent, samengesteld door Jeroen Krabbé wordt deze instelling nadrukkelijk vernoemd in verband met de problemen van Vincent en het feit dat zijn Pa hem er op wilde laten nemen.

Of dat werkelijk gebeurd is blijft de vraag.
In die tijd waren alleen gedwongen opnames mogelijk.
Ook wat dat betreft lijken oude tijden te herleven.
Vincent is er niet terug te vinden in de boeken, het zou echter heel goed mogelijk kunnen zijn dat hij er op andere manieren toch regelmatig kwam.
Ten eerste ligt het in een prachtig natuurgebied met een park dat opengesteld is voor bezoekers, bovendien zou het kunnen dat Kruisen, de man die er les gaf en Vincent privé onder zijn hoede had genomen, hem weleens meenam.
Feit is dat mensen me de afgelopen maanden zoveel verhalen verteld hebben, dat er een aantal zijn met wie ik opnieuw in gesprek moet gaan, omdat ik overstelpt werd met informatie.

Misschien geeft dit werk wel weer hoe schamel de bezittingen van Vincent waren.

Het is duidelijk dat Kruisen hem op het spoor zette lichtere tinten te gebruiken, de aanwezigheid van materiaal zal hier zeker invloed op gehad hebben.

Ook dit werk is mogelijk over een ander heen geschilderd, hier zie je opnieuw in de achtergrond contouren van figuren of wellicht een landschap.

Skull zal zeker in de instelling geschilderd zijn, in die tijd had je weinig afbeeldingen, fotografie was er nauwelijks.
Om een dergelijk werk te kunnen schilderen heb je toch echt een goed voorbeeld nodig.
Die waren daar, het eerste wat opvalt als je het museum binnenloopt is een 'levensechte' schedel in een fraai vormgegeven vitrinekast.
Wel belangrijk om hier even te vermelden dat de openingstijden van het museum heel beperkt zijn. Laatste zondag van de maand, woensdagochtend en op dinsdag enkele uren in de middag. Dat is althans wat me ervan is bijgebleven, misschien wel handig om het even na te kijken.