Doorgaan naar hoofdcontent

Het domineeshuis in rood en groen I

Het gaat hier om een van de huizen waar Vincent van Gogh woonde in de Borinage; het huis van evangelist Edouard Francq in Cuesmes. Het vertoont ook gelijkenissen met het huis van de familie Denis in Petit-Wasmes waar hij daarvoor woonde in de Zuid-Belgische mijnstreek, dat huis had rode muren en groene luiken. Zijn fascinatie voor deze kleuren in die periode, zoals ook te lezen is in brief nummer honderdzevenentwintig, wordt hier duidelijk weergegeven, evenals de aanwezigheid van wit en zwart waarover hij eveneens sprak in genoemde brief: ‘De combinatie met de sneeuw overdag en het donker ’s nachts gaf een aardig lichteffect.’
Voordat hij naar België vertrok en in Engeland verbleef sprak hij al over de kleuren rood en groen, deze kunnen ook gezien worden als de kleuren van barmhartigheid.
Het schilderij is geschilderd in een latere periode, namelijk toen hij terug bij zijn ouders in Nuenen was gaan wonen. Althans toen hij werd geacht daar te zijn, in werkelijkheid zwierf hij vaak rond vanwege problemen thuis. Huisvesting was een probleem voor hem op dat moment en hoewel het washok van het domineeshuis van zijn ouders als atelier dienst deed, droomde hij toch van meer ruimte en zelfstandige woonruimte, wellicht zelfs om te kunnen trouwen met zijn buurmeisje waar hij toen zo verliefd op was.
In die tijd liep er een trein over Nuenen via Eindhoven naar Helmond. In Nuenen was een station destijds. Hij was een fervent reiziger.
Vanuit Helmond kon je met de tram naar Den Bosch, die tram liep van Helmond naar Gemert, en van daaruit via Erp naar Veghel, van waaruit het traject verder liep langs de Zuid-Willemsvaart. Deze tramlijn was aangelegd in 1883.

Tussen Erp en Veghel woonde een kunstschilder die in Huize Padua een schilderafdeling voor kunstschilders opgezet heeft. Van Reinier van Arkel, opgericht in de vijftiende eeuw en eveneens een psychiatrische instelling, is al bekend dat Jeroen Bosch, de andere bekende Brabantse schilder, er een tijd verbleef. Dat gold niet voor Vincent van Gogh, maar hij had wel contact met de oprichter van de schilder afdeling Kruijsen genaamd; die met zijn vrouw, Verbeek met haar meisjesnaam geheten, in een mooie villa tussen Erp en Veghel woonde.

Vincent kwam daar regelmatig, soms was hij wekenlang van huis. Waarschijnlijk kreeg hij schilderles van Kruijsen, niet ver van de plek waar hij woonde zijn drie werken van Vincent van Gogh gevonden waar dit werk er eentje van is.

De andere twee zijn een skull en een stilleven met schoenen.
Het is duidelijk dat de vrouw van Theo later uiterst zorgvuldig met deze gevoelige informatie is omgegaan, ook om haar schoonfamilie niet in diskrediet te brengen.
Wat we weten komt uit de brieven, maar daarmee weten we niet alles, we weten slechts wat er in de brieven stond en voegen ons naar het beeld wat daarin geschetst is.
Er kunnen echter best zaken weggelaten zijn, of brieven vernietigd, dat weten we allemaal niet tot in detail.
De aanbouw op het schilderij doet denken aan het washuis van het domineeshuis in Nuenen, waar hij dus tijdelijk een atelier kreeg, het
had eveneens een ronde boog bij de entree, ook het schuurtje in de achtertuin daar vertoont in treffende gelijkenis, het hangt er een beetje scheef aan.
Een later werk van hem; Rue d’Auvers-sur-Oise (1890) heeft veel weg van dit werk en zou je een flamboyantere uitvoering kunnen noemen, duidelijk in een latere periode geschilderd maar wel met eenzelfde perspectief, dezelfde kleurstellingen en penseelstreek.
Hij tekent ergens in 1879-1880 Maison Magros, het heeft veel weg van het huis op het schilderij, ook in Huis Zandmennik uit dezelfde periode kan men vele gelijkenissen zien, ook hier is sprake van geschakelde bouw en dakkapellen. Qua kleur en perspectief ziet men eveneens overeenkomsten in het Witte Huis bij Nacht (1890); een vergelijkbare kleur groen komt veelvuldig terug en de pilaren vóór het huis hebben exact dezelfde vorm.
Bij La Maison Jaune (1888) zie je hetzelfde perspectief terugkomen, evenals de indeling; een kleiner huis op de voorgrond, een groter erachter en opzij ook iets eraan vast gebouwd, het heeft eveneens een enorme diepte wat het werk zo bijzonder maakt, ook de lichte kleur groen zie je hier weer.
La Maison Jaune en Terrasse du café le soir, Place du forum, Arles (1888) zijn beide zijn in dezelfde periode in Arles geschilderd. La Maison Jaune heeft ook iets van een terras zoals je op het andere schilderij tegenkomt. Het huis in de Borinage is duidelijk eerder geschilderd, al heeft hij in het laatste jaar van zijn leven twee meesterwerken gemaakt die beiden ook een beetje aan zijn ouderlijk huis doen denken.

Populaire posts van deze blog

Veel regen in Nederland

Tot de schimmels behoren meercellige organismen zoals paddenstoelen.
Op deze pagina is een afbeelding van de geschubde inktzwam te zien. In principe eetbaar, maar in niet elk stadium; in het laatste, zoals hier te zien is, in ieder geval niet meer. Bovendien moet ze direct na het plukken verwerkt worden. Paddenstoelen duiken overal op tijdens de herfst. Behalve herfstbladeren geven pompoenen ook veel kleur aan dit bijzondere jaargetijde, heerlijk om soep van te maken, maar zelfs voor stamppot zijn ze geschikt. Je kunt er eigenlijk vanalles mee doen. In de bergen komen de herfstkleuren vaak mooi tot hun recht.
De temperatuur in de zuidelijke landen van Europa, kan in deze tijd van het jaar nog heel aangenaam zijn, boven de twintig graden in oktober is geen uitzondering, terwijl het in Nederland dan al vaak heel guur, waterkoud en regenachtig is.

Nu via bol.com

Wel interessant om meer te lezen over de helende kracht van de natuur en invloed op de gezondheid en het welbevinden van de mens. Veel dingen gaan vanzelf als je ze loslaat, denk aan allerlei voorbeelden van lust en verslaving.
Vrede is iets waar we allemaal aan moeten werken waarbij je vooral slim moet zijn, samen de schouders eronder zetten. Bestel mijn boek om meer te lezen over de universele wetten van de natuur!